domingo, 15 de marzo de 2009

un apretón de mans

Hoxe quizais era un dia especial , e non me había dado conta , hoxe igual o destino e a sua ironia querrian que te coñecerá.
Un simple saudo , unha simple mirada , un simple apretón de mans , chegouche? que viches ? viches a miña alma? a miña mente? as miñas intencions? bueno...sexa o que sexa quedaches moi tranquilo logo , imaxino que o final aceptasme , que o que viches estivo ben , que a proba que me puseches paseina , que vin eu? un home forte , que inda cuida da sua "filla" a que tanto aprecia , e non escatima en detalles para asegurar o ben estar dela.
Non te preocupes , farei o que este na miña man para coidar de ela , se ti mo pides non dudarei nunca , gracias por confiar en min , e gracias por ser a proba de que existe xente coma ti , por que dende que son o que son agora , soño en conventerme en alguén coma ti.

1 comentario:

Anónimo dijo...

Se é que o meu abueliño esté onde esté sempre me coida. Ata a tí te visitou..

krt dami!